• Snijbiet (warmoes)

  • Snijbiet (warmoes)

  • Snijbiet (warmoes)

De snijbiet (of warmoes) behoort tot de Beta vulgaris, waartoe ook de suiker- en voederbiet behoren.

Het waren vooral de Romeinen en de Grieken die aan de basis lagen van de ontwikkeling van deze bladgroente. Door de geschiedenis heen is snijbiet ook gebruikt als medicijn tegen tal van ziekten.

Tot de 17de eeuw was snijbiet enorm populair bij onze oosterburen, nadien is de populariteit gedaald door de komst van spinazie.

Zowel de bladeren als de bladstelen kunnen in de keuken gebruikt worden. De smaak ligt ergens tussen spinazie en rode biet.

Snijbiet is een tweejarige makkelijk te telen groente die het goed doet op bijna elke grondsoort.

Snijbiet kan vanaf half maart tot eind juli buiten geplant worden. De plantafstand en teeltduur is afhankelijk of je teelt voor de bladeren of voor de bladstelen.

Bij teelt voor het blad is de plantafstand 5 cm in de rij en rijen op ± 20 cm. Bij teelt voor stevige bladstelen is de plantafstand 30cm in de rij en rijen op ± 40cm.

Ze voelen zich het best thuis in een luchtige en vochtige bodem. Qua bemesting geeft je best een samengestelde meststof (NPK) met een hogere K-waarde mee. Dit komt de groei en later ook zeker de smaak ten goede. Geef bij warme, zomerse dagen voldoende water.

De planten kunnen tijdens de winter overwinterd worden. Bedek ze met stro en de planten zullen in het voorjaar terug uitschieten. Het tweede jaar geeft de snijbiet grotere bladeren maar de smaak is iets bitterder.

 

De teeltduur is 6 tot 8 weken al naargelang je teelt voor de bladeren of bladstelen.

Regelmatig het jong blad plukken bevordert de groei, hou het hart van de plant intact en 2 tot 3 weken later kan er terug jong blad geplukt worden.

Gebruik nooit een mes voor de oogst, pluk het blad of trek de stelen uit met de hand.

De bladeren van de snijbiet moeten meteen klaargemaakt worden, de bladstelen kunnen een dag in plastiek bewaard worden. 

De snijbiet is weinig gevoelig voor schimmelziektes. Wat er uitzonderlijk kan voorkomen is bladvlekkenziekte, mozaïkvirus en bladvergeling.

De bietenvlieg (pegomya hyoscyami) kan bij koele zomers het blad aantasten doordat de maden gangetjes in het bladmoes vreten.

De bladeren kunnen vers gegeten worden als sla of bereid worden als spinazie. De bladeren zijn steviger dan spinazie en de kooktijd dus iets langer.

De bladstelen kunnen in stukken gaar gestoofd of gekookt worden (2 maal langer dan de bladeren).

Er zijn tal van mogelijkheden voor de verwerking: snijbietpuree, snijbiet met kaas saus, quiche met snijbiet, gratin, ovenschotels,...

Snijbieten werden door de Romeinen gebruikt als afrodisiacum en laxeermiddel. Hippokrates, één van de grondleggers van de hedendaagse geneeskunde, gebruikte de bladeren van snijbiet om wonden mee te verbinden. Tijdens de Middeleeuwen was snijbiet een medicijn tegen bloed- en spijsverteringsziektes.

Tegenwoordig wordt snijbiet gebruikt in de behandeling bij Alzheimer en diabetes.

Snijbiet of warmoes is een enorme bron aan vitaminen, mineralen en antioxidanten. Helpt bij het ontgiften en is goed voor de botten.

Het eten van snijbiet gaat de slechte ademlucht na het eten van knoflook tegen. 

De snijbiet is niet alleen lekker en gezond maar is ook zeer decoratief in de (moes)tuin.

Snijbiet en warmoes worden algemeen als synoniem gebruikt hoewel dit niet helemaal juist is. Snijbiet zijn in de handel soorten met veel blad, warmoes zijn meestal soorten met dikke nerven en bladstengels.